شب بود و ستارگان چشمک زنان درآسمان ميرقصيدند ،خواستم که لحظاتى در جشن پرشکوهى اين زيبا رويان آسمان خود را شريک سازم و خود را شريک لحظات خوش آنان گردانم .
 
آيا ميدانى که چه شب زيباى بود ،تعبيرش را  کرده نميتوانم،تعبير لحظاتى را که درآن جشن زيبا رويان اشتراک نموده بودم .
 
درآن شب همه زيبا رويان آسمان به دورم حلقه زده بودند و برايم آهنگ خوش آمديدرا مى سراييدند برايم دختران زيباى آسمان دسته هاى گل سرخ را تحفه مى دادند ومى گفتند که خوش آمدى .
 
من که غرق تماشاى زيبايى هاى واقعى شده بودم هيچ نمى دانستم که چه کارى را انجام دهم واز خوشى زياد تمام غم هاى نهفتۀ دل خود را فراموش کرده بودم .

در آن شب خوشى واقعى خوشى که مرا به زندن ماندن دعوت مى نمود ،نصيبم شده بود ومرا اميد وار به آيندۀ درخشان مينمود وهيچ فکر نمى کردم که انسان باشم  .
 
درآن شب خود را در دنياى از خوشى ها يافته بودم احساسى عجيبى به من دست داده بود ،آرى احساسى که مرا به سوى دنياى ناشناخته دعوت مى کرد ،درآن شب تمنا داشتم که براى ابد با اين زيبا رويان باشم به دور

 يکبار ديگر ناکام بود زيرا همه وهمه خواب بود تنها خواب .

 تقدیم به نازنینم

تقدیم به بنیامین عزیزم

قشنگه

گفتی فاصله زیاده بین تو تا سرزمینم

گفتی قلب عاشق من مثل انگشتر سادس

گفتی ازوقتی رسیدی اومدی شدی نگینم

من دیوونه اسیرت شدم وتو هم نوشتی

بر سر عهدم می مونم تاهمیشه نازنینم

حالا می گذره از اون روز جای ما انگار عوض شد

تو یه جور دیگه هستی ولی من بازم همینم

تو توی چشات چی داری که حالا من آرزومه

واسه ی یه لحظه حتی بیام و پیشت بشینم

گل سر خادم دستت دریغ از یه شاخه چیدن

من باید از دور بیامو واسه ی تو گل بچینم

من به اون نقطه رسیدم که اگه حتی نباشی

همیشه بودی وهستی انتخاب اخرینم

انگار از دست من ودل باز تو رنجیدی عزیزم

حاضرم بمیرم اما اخمای تو را نبینم                                       تقدیم به بهرینم بنیامین

تکیه به شونه هام نکن من از تو افتاده ترم  ما که به هم نمی رسیم بسه دیگه بزار برم کی گفته بود به جرم عشق یک عمری پرپرت کنم حیف تو نیست کنج قفس چادر غم سرت کنم من نه قلندر شبم نه قهرمان قصه ها یه برده ی حلقه به گوش نه جای فرشته ها من عا شقم همین و بس قصه نداره بی کسیم بد بختی قصه ی ماست که ما به هم نمی رسیم

یادته بهت میگفتم
یه روزی میزاری میری
دنبال یه عشق تازه
تو میگفتی که میبینیم

حالا تو دنیا رو دیدی
روزگار چطور ورق خورد
تو شدی داماد دنیا
من شدم همدم رویا

رویای پیر و قشنگم
تو حصار دنیا مونده
به جز اون چشم سیاهت
توی هیچ دل جا نمونده

روزگار با ما چیکار کرد
دنیا رو ببین چه ها کرد
جز غم نبود چشمات
هر چی در بود واسه ما بست

آسمون دلش میسوزه
زندگیم همش حرومه
آخر بازیه عشقم
میدونم دیگه تمومه

میدونم که سرنوشتم
تو کتاب عاشقی سوخت
صفحه آخر عمرم
بی گناه تر از همه سوخت